In een wereld die schreeuwt om aandacht, kies ik als fine art fotograaf het liefst voor de stilte van zwart-wit. Mijn werk gaat niet over het perfecte plaatje, maar over het echte verhaal erachter. Over de onzekerheid van de adolescentie, de zoektocht naar je identiteit, en de kracht die schuilt in mannelijke kwetsbaarheid.
Ik fotografeer omdat ik ruimte wil maken voor wat vaak onuitgesproken blijft: de stille strijd en het verlangen naar erkenning. In series als John the Baptist en Estranged vang ik de kwetsbaarheid die mensen meestal verbergen.
Ik wil dat een beeld je niet alleen raakt via je ogen, maar dat het ergens dieper resoneert. Daarom werk ik vanuit mijn studio in Almere uiterst consciëntieus. Ik blijf zoeken tot alles wat overbodig is wegvalt en alleen datgene overblijft wat nodig is. In mijn autonome werk zoek ik telkens naar dezelfde kern: eerlijkheid zonder opsmuk. Soms rauw, soms zacht, zoals in de CUPIDO-reeks, maar altijd echt.
Het resultaat zijn fine art prints die je niet gemakkelijk naast je neerlegt. Beelden die je aan de muur hangt omdat ze je elke dag iets teruggeven. Een herinnering aan je eigen kracht, je eigen breekbaarheid, je eigen verhaal.
RECONNECTION - Gelimiteerde oplage (120x80 cm of 60x40 cm) afgedrukt op professioneel fotopapier en afgewerkt met mat plexiglas.
Hier ziet u RECONNECTION als baken voor ontmoetingen in een kantoor van het Gemeentehuis Den Haag.
Het autonome werk van Arjan Spannenburg vindt internationaal weerklank bij curatoren en verzamelaars. Naast vaste vertegenwoordiging door ZERP Galerie (Rotterdam), is zijn fotografie geselecteerd voor internationale evenementen en organisaties zoals Paratissima, de Alina Art Foundation en PAN Amsterdam. Ook kreeg zijn werk erkenning via curatieplatformen als Vogue Italia. Zijn werken vinden hun weg naar diverse private collecties en prominente locaties, waaronder het Stadhuis van Den Haag.
In de fotografie van Arjan Spannenburg (Texel, 1978) staat de zoektocht naar identiteit en zelfexpressie centraal. In krachtige composities, meestal in zwartwit, portretteert Spannenburg jongeren die op de drempel van volwassenheid staan.
We zien adolescenten in een onzekere tijd van hun leven, op zoek naar hun eigen identiteit. Het levert gevoelige portretten op van jongeren die alleen zijn met hun gedachten.
Tegelijk lijken de geportretteerden een sterke behoefte te hebben aan communicatie met de buitenwereld, op zoek naar steun, begrip, liefde.
Darklands 2025 is een fotografisch portretproject dat ontstond tijdens Darklands Festival in Antwerpen: een plek waar identiteit niet wordt uitgelegd of verdedigd, maar geleefd. In de beslotenheid van dat moment fotografeerde ik meer dan 150 mensen rauw, trots, kwetsbaar, onmiskenbaar zichzelf.
De hectiek van een kunstbeurs staat vaak haaks op de verstilling die ik in mijn werk zoek. Toch was juist dat contrast tijdens PAN Amsterdam 2025, afgelopen november, de kracht van de presentatie. In de RAI Amsterdam, te midden van duizenden kunstwerken en bezoekers, vormde de stand van ZERP Galerie een rustpunt.
Van hartje zomer tot diep in de herfst van 2025 vormde Amsterdam het decor voor een bijzondere presentatie. Gedurende vier maanden kreeg mijn werk een podium bij NockNock Galerie. Deze periode markeerde een belangrijk moment van zichtbaarheid buiten de vertrouwde muren van de studio en ZERP Galerie.
Wanneer je als hedendaags fotograaf kiest voor een onderwerp als Johannes de Doper, ga je onvermijdelijk de strijd aan met de groten der aarde. Van de mystieke glimlach bij Leonardo da Vinci tot de rauwe theatraliteit van Caravaggio: het beeld van Johannes is in ons collectieve geheugen gegrift.
Wie door de zalen van het Louvre in Parijs dwaalt, kan plots oog in oog komen te staan met een van de meest intrigerende klassieke beelden: de Hermaphrodite Endormi – het Slapende Hermafrodiet-beeld. Dit iconische kunstwerk is gemaakt van Grieks marmer, stamt uit de tweede eeuw na Christus, en toont een figuur die zowel vrouwelijke als mannelijke lichamelijke kenmerken bezit. Een beeld dat al duizenden jaren verwondering oproept – en vandaag relevanter is dan ooit.
Afgelopen weekend stond Antwerpen weer volledig in het teken van Darklands, hét internationale festival voor de fetishgemeenschap. Samen met Max Govers en Bart Miedema was ik aanwezig om een bijzonder project te realiseren: De start van een fotoboek waarin we de diversiteit binnen de fetishgemeenschap vastleggen.
